Geografija

Pešterska visoravan i Sjenica kao centralna opština ovog područja, se nalazi u jugozapadnom delu Srbije, na nadmorskoj visini 900-1300m. Sa površinom od 1056 km² najveće je kraško polje u Srbiji i najviše na Balkanskom poluostrvu. Geografi ovu oblast zovu i Starovlaško-raška visoravan, koju čini serija dinarskih površi oko reka Uvac i Vapa, oivičena planinama Ninajom, Homarom, Suharom, Žilindarom, Kruščicom, Humom, Jarutom, Giljevom, Javorom i Golijom. Pored ovih planina, u neposrednoj blizini Sjenice, nalaze se i planine Zlatar, Jadovnik i Ozren.

Saobraćajnom infrastrukturom je povezana sa Novim Pazarom, Novom Varoši i Ivanjicom, jer se nalazi na vezi između Ibarske i Zlatiborske magistrale

U novijem geološkom dobu, visoravan je bila ispunjena velikim jezerom koje je oteklo kroz ponore, ostavljajući za sobom plavnu zonu u najnižim depresijama. Ostatak tog jezera je sadašnje malo jezero u ataru sela Tuzinje, dok duž toka nekadašnje reke ponornice Boroštice postoje mineralno-barska zemljišta, gde se javlja treset.

Na području Sjeničke opštine i Pešterske visoravni, koje je planinskog karaktera, preovlađuju krečnjački tereni sa kraškim oblikom reljefa. Najviša tačka je Jankov kamen (1833m) na Goliji, a najniža je Kumanica na obali Lima(480m). Kompletan geografski ambijent Sjeničko-Pešterske visoravni karakteriše veliki broj planina, reka, jezera, pećina i jama, klisura, kanjona, vrela i ponornica, šuma i u najvećoj meri pašnjaka  koji predstavljaju iznenađenje za svakoga ko se po prvi put upoznaje sa ovim krajem. Pešteri (lokalni naziv za pećine) su opredelile ime ovom kraju, a najpoznatije pećine su Ledena pećina koja je duga oko 2,5km i koja sa Ušačkom pećinom čini jedinstven pećinski sistem u dužini od 6,2km koji je ujedno i najduži u Srbiji, potom Tubića, Baždarska i druge manje pećine. Sve navedene pećine se nalaze u kanjonu reke Uvac koja predstavlja najveću pritoku reke Lim i na kojoj je izgrađeno veštačko jezero ukupne dužine oko 20km. Reka Vapa, koja je pritoka Uvca i uliva se u njega na samom početku Uvačkog (Sjeničkog) jezera, spada u reke bogatije ribom.

Klimatske prilike su u prošlosti u velikoj meri uticale na razvoj privrednih grana u Sjenici i okolini, jer specifična planinska klima i nadmorska visina nisu dozvoljavali razvoj zemljoradnje. Mala pošumljenost i lošiji kvalitet šuma su ostavili veliki prostor pašnjacima koji su sa stanovišta ishrane stoke srednjeg i dobrog kvaliteta. Upravo zbog obilja trave (sena), Sjenica je i dobila ime. Iz tog razloga se većina stanovništva bavila stočarstvom kao primarnom poljoprivrednom granom. Veliki broj ovaca i goveda se može i danas videti u selima i na okolnim poljima kraj puteva koji povezuju Sjenicu sa ostalim naseljima.

Pored navedenih prirodnih resursa, još jedan pomaže i određuje privredu Sjenice. Na području sela Štavalj funkcioniše rudnik lignita u kom radi veliki broj stanovnika ovog kraja. Ležište uglja se prostire ispod sela Štavalj, Višnjica, Bagačići, Stup, Vekovići i Raspoganče, mada se trenutno najviše eksploatiše deo ispod sela Štavalj. Rezerve koje se alaye u ležištu Štavalj iznose oko 6,5 moliona tona, dok se pretpostavlja da ukupne rezerve iznose oko 200 miliona tona.